Beton met een garantie voor tweehonderd jaar. Stalen deuren van 45 meter breed. Een kans op overstroming die is verminderd van:
- één keer per tachtig jaar in 1953
naar
- één keer per vierduizend jaar in 1986.
De Oosterschelde-stormvloedkering was in 1986 het klinkende sluitstuk van de Deltawerken. Tot men in 1987 besloot tot de aanleg van de Maeslantkering bij Hoek van Holland.
NB - Zie ook ons thema Stormvloedkering Oosterschelde, met meer informatie over de plannen, de aanleg, felle protesten, opening, slimme techniek en toekomst...

Johan van Veen

In de Delta Expo van Deltapark Neeltje Jans kun je het borstbeeld van Johan van Veen bekijken.
Van Veen is de geestelijke vader van de Deltawerken. Hij staat opgesteld middenin het meesterstuk van diezelfde Deltawerken. Dat zoiets zou voortkomen uit zijn oorspronkelijke idee heeft hij nooit kunnen vermoeden. Van Veen kwam in 1942 al met een plan om de Zeeuwse en Zuid-Hollandse zeearmen drastisch af te sluiten. Een enorme landaanwinning was het doel. Van de Oosterschelde en noordelijk aangrenzende wateren zou alleen een smal kanaal naar zee overblijven.

Zeeuwse Deltawerken

Het na de Februariramp van 1953 ontwikkelde Deltaplan maakte de plannen concreet. In de Deltawet (1955-1958) werden de grote afsluitingswerken vastgelegd. De meeste Deltawerken zijn uitgevoerd door de Deltadienst. In Zeeland was de afsluiting van het Veerse Gat het eerst aan de beurt (1961). De Deltawerken maakten Zeeland tot een gebied met goede interne en externe verbindingen. De grote Zeeuwse werken die als vervolg hierop zijn aangelegd, zijn de Schelde-Rijnverbinding (1967-1976), de Zeelandbrug (1963-1965) en de Westerscheldetunnel (1997-2002). Zie ook ons thema Deltawerken.

Yerseke protesteert

Het oorspronkelijke voornemen om de Oosterschelde af te sluiten hield in dat
- de voormalige zeearm zoet zou worden, en
- dat de mossel- en oestercultuur moest verdwijnen.

Vanuit het Zeeuwse schelpdiermekka Yerseke protesteerde men al in 1954 tegen de voorgenomen afsluiting. Een verbond van visserijsector en milieubeweging zorgde er uiteindelijk voor dat ook de overheid haar visie wijzigde. In 1975 stelde de regering de bouw van een stormvloedkering met beweegbare schuiven voor.
Deze oplossing diende zowel de veiligheid als het milieu.

Het ontwerp was gebaseerd op pijlers op een stevige fundering. Daar tussenin kwamen 62 op en neer te bewegen stalen schuiven. De kering:

• handhaafde grotendeels het getij
  
• hield het water zout, én
  
• garandeerde de veiligheid.

Het plan kreeg in 1979 de goedkeuring van het parlement.

Driedubbele garantie

Gemiddeld twee keer per jaar gaan de schuiven omlaag wegens extreem hoge waterstand. Normaal staan ze helemaal open. Alleen als er een waterstand van meer dan drie meter boven NAP is voorspeld, gaat de kering dicht. Wanneer er bij hoge waterstand iets mis gaat met de alarmering of bediening treedt een automatisch ‘noodsluitsysteem’ in werking. Ook is een waarschuwingssysteem ontwikkeld, dat op meerdaagse weersvoorspellingen inspeelt.