Emmadorp, aan de kust van Oost-Zeeuws-Vlaanderen, telt één straatje met enkele huizen. Meer niet. Het industriegebied van Antwerpen zorgt in oost-zuidoostelijke richting voor een permanente en prominente horizonvervuiling. Wie de blik noordelijker richt kan zich staand op de dijk tegoed doen aan het Land van Saeftinghe. Eén van de grootste en mooiste schorrengebieden van Europa.

 

Natuurexcursies

In Saeftinghe kun je, onder begeleiding, urenlang wandelen. Door de modder ploeteren, zeggen de minder avontuurlijke wandelaars, die overigens wel enthousiast worden als ze zouterik mogen proeven en zeealsem ruiken. Rond 1970 werden de eerste publieksexcursies in het gebied georganiseerd. Sindsdien is het schor één van de populairste doelwitten van natuurlijk ingestelde ontspanningzoekers geworden.

Vertrekpunt

Café ‘Het Verdronken Land’ in Emmadorp was vanaf de jaren zeventig van de vorige eeuw het vaste vertrekpunt van de excursies in het Verdronken Land van Saeftinghe. Sinds enkele jaren heeft Stichting Het Zeeuws Landschap, die het natuurgebied beheert, een eigen bezoekerscentrum bij Emmadorp. De vermoeide en dorstige wandelaars en vaste klanten uit de regio komen uiteindelijk meestal toch bij het café terecht.

 

Klandizie

Het café zal omstreeks 1900 gebouwd zijn. In de eerste helft van de 20e eeuw was het ook winkel, telefooncentrale, boerderij en weegbrug. De meeste klandizie kwam toen van de vissers van Nieuw-Namen, die vanuit Emmahaven op de Westerschelde visten. De bloeiperiode lag vóór de Tweede Wereldoorlog. Tot 1968 bleef het haventje nog als landbouwhaven in gebruik, maar was toen al vrijwel helemaal dichtgeslibd.