Huis van Oranje

Door de eeuwen heen is er een band ontstaan tussen het ringrijden en het Huis van Oranje. De meeste vorsten stellen prijzen ter beschikking voor de wedstrijden in Middelburg of elders.
Stadhouder Willem V, die in 1786 Domburg bezoekt, schenkt twee gouden medailles aan de winnaars. Koning Willem I is op 14 juni 1823 en op 1 juli 1837 aanwezig bij het ringrijden in Vrouwenpolder en in Westkapelle. Willem II woont op 24 augustus 1841 het ringsteken in Westkapelle bij en ook Willem III is daar op 23 mei 1862. Bij die gelegenheid schenkt hij twee gouden horloges met ketting aan de winnaars.

Wisselbeker

In de jaren twintig van de 20e eeuw wordt de wisselbeker uitgeloofd door de in Veere woonachtige schrijver Hendrik van Loon. Deze zal later beroemd worden in de Verenigde Staten. In 1947 geeft koningin Wilhelmina een zilveren wisselbeker aan de ringrijders.
Drie jaar later stelt ook koningin Juliana een zilveren wisselbeker ter beschikking. Om deze te mogen houden moet de winnaar de beker drie maal achtereen of vijf keer in totaal weten te winnen.

Behagen

Op 25 juni 1954 aanvaardt prins Bernhard het beschermheerschap van de Zeeuwse Ringrijders Vereniging (ZRV) 'ter instandhouding van een echt Zeeuws volksvermaak en bevordering der folklore.' Op 18 mei 1960 schept koningin Juliana er zelfs behagen in zelf op de sjees plaats te nemen. Ze weet echter geen ring te steken (zie afbeelding hierboven).

Ringrijden op pinksterdrie

Typisch aan ringrijden is dat het op verschillende plaatsen op Walcheren (onder meer Koudekerke, Nieuw- en St. Joosland en Souburg) op derde pinksterdag wordt gehouden.
Net als bij de gaaischieters nu nog het geval is, wordt in het verleden ook voor de ringrijders een 'rolle' opgesteld. Deze intekenlijst wordt op zaterdagavond vóór Pinksteren in de dorpsherberg gelegd. Rond een uur of tien ’s avonds sluit de kastelein met enig ceremonieel de 'rolle' en betaalt iedereen het inschrijfgeld. De verzegelde rol wordt bij aanvang van het ringrijden door de kapitein voorgelezen. Deze is aanspreekpunt en heeft de leiding over de deelnemers. De deelnemers melden zich op afroep present en kunnen hun plaats in de baan innemen. De zaterdag na pinksterdrie volgt de afrekening en betalen de deelnemers hun consumpties.

Jonassen

Iedere winnaar in de ringrijderij wordt onder de ring gejonast. Dat jonassen is een variant van het Duitse 'hänseln' en het Vlaamse omhoog gooien dat in Mechelen aanleiding geeft tot het volksvermaak van 'op signoorken.' De kampioenen en vaak ook de stekers van de honderdste ringen worden gejonast door alle overige deelnemers. Die dragen de winnaar naar het midden van de baan. Daar wordt de winnaar drie maal in de lucht geworpen. Vooral de lichtgewichten kunnen dan enkele meters hoog door de lucht vliegen.

Prijzen

In de tijd vóór de Tweede Wereldoorlog worden prijzen zoals de pollepel en de 'zoetekoek' (= ontbijtkoek) aan een prijzenlat nabij de ring opgehangen (lees verder hieronder). De prijzen worden met zijden linten getooid. Vooral de notabelen van de dorpen schenken in het verleden de prijzen. Nog steeds zijn er bekers die door de burgemeester zijn geschonken. Het ringrijden wordt tegenwoordig echter vooral gesponsord door de lokale middenstand.

Linten

Bij de ringrijderij van het gilde van Sint Joris in Middelburg in 1767 bestaat de hoofdprijs uit een verguld zilveren Sint-Jorisbeeld. De tweede prijs is een zilveren hartsvanger en de derde prijs een paar zilveren rijsporen. Alle prijzen zijn met linten versierd. Dit wijst op een samenhang van prijzenlat en meiboomversiering. De ring zelf zou dan afgeleid zijn van de meikrans. Deze wordt aan de 'mast van Cocagne' gehangen. De linten worden door de ringrijders aan hun meisjes gegeven of aan de dochter van de boer van wie het paard is geleend.

Prijzenlat

Voor iedere ringrijder is er wel een prijzengeld beschikbaar. Meestal bedraagt dit iets meer dan het inleggeld, zodat de inschrijfkosten worden teruggewonnen. Naarmate de rangschikking hoger is wordt de prijs hoger. Er is dan echter wel een voorbehoud. Bij de hoogste prijzen wordt namelijk ook de waarde van het goud- en zilverwerk getaxeerd. De waarde daarvan wordt vervolgens van het uit te keren geldbedrag afgetrokken. Zo komt het dat de hoogste prijswinnaars naast hun prijs meestal slechts een bescheiden bedrag overhouden.
De prijzen worden opgehangen aan de prijzenlat, Daar blijven ze de hele dag hangen tijdens de wedstrijd. Tegenwoordig krijgen de prijswinnaars doorgaans alleen een beker mee naar huis.

Paard versieren

De paarden dragen versierde manen en 'eslinterde' (Nieuw- en St. Joosland) of 'breistaerte' (Koudekerke) staarten. Daarmee zijn aparte prijzen te winnen. De jury let echter niet alleen op versiering, maar ook op de verzorging van het paard. Dat is dus even belangrijk.

Voor het versieren worden linten, 'pompoenen' (wolbolletjes), wolletjes, strikjes, etcetera gebruikt. Bij lange staarten moeten er drie vlechten aanwezig zijn, bij korte staarten maar één. Meestal wordt er bij de toekenning van prijzen onderscheid gemaakt tussen de koudbloeden (de Belgen) en de warmbloeden.

Pollepel

'De pollepel' wordt thans verreden onder de ringrijders die de laatste twee beurten van de wedstrijd weten te steken. In de onderlinge strijd wordt de winnaar beslist.

Aan het begin van de 20e eeuw is de pollepel echter helemaal geen ereprijs. Het is een voorbeeld van onkunde. In de zomermaanden wordt in die tijd wel vijf maal in de week karnemelksepap gegeten. Die moet worden gekookt. Degene met de laagste functie op de boerderij wordt belast met het roeren van die pap met de pollepel. Dat is eigenlijk altijd de jongste knecht of koeienwachter.

Minder

De karnemelksepap wordt tegenwoordig echter minder gegeten. Ook de rijders steken steeds vaker wel een ring tijdens de wedstrijd. Om toch om de pollepel te kunnen strijden, wordt op nummervolgorde gereden als er niemand zonder ringen blijft. De eerste die de ring steekt is pollepelwinnaar. Vóór de Tweede Wereldoorlog krijgt de winnaar naast de pollepel ook nog een 'zoetekoek' (ontbijtkoek). Al voor de oorlog wordt de ontbijtkoek echter vervangen door een kistje sigaren.