De stormvloedkering van de Oosterschelde is het pronkstuk van de Deltawerken en een internationaal bekend waterwerk. Vooral vóór de aanleg is het project aanleiding tot fel politiek debat en protest. Uiteindelijk wordt besloten dat de waterkering geen gesloten dijk, maar een open kering zal worden. Zo blijft de Oosterschelde open; een zout en uniek natuurgebied voor Zeeland en de visserijsector is zo behouden. De negen kilometer lange getijdendam is tevens een wegverbinding tussen Schouwen-Duiveland en Noord-Beveland en deel van de N57.

De stormvloedkering wordt een prestigieus waterbouwkundig project dat uniek is in de wereld. Een rij van 65 pijlers, onderbroken door de voormalige werkeilanden, verbindt Noord-Beveland met Schouwen-Duiveland. Tussen de pijlers zitten schuiven. Deze staan normaal gesproken open, waardoor de Oosterschelde zout water blijft. Bij storm kan de stormvloedkering worden afgesloten van de Noordzee. De dijken in de Oosterschelde worden zo binnendijken, die nooit het geweld van een storm te verduren krijgen.

Nu 25 jaar na de bouw worden vragen gesteld over de houdbaarheid van dit bouwwerk. De Oosterscheldekering is zo gebouwd dat deze sterk genoeg is om een storm te doorstaan die slechts eens in de 4.000 jaar voorkomt. Storm is echter niet het toekomstige probleem. Het nieuwe probleem is de opwarming van de aarde en de daarmee gepaard gaande stijging van de zeespiegel. Deze zeespiegelstijging zou ervoor kunnen zorgen dat de dure stormvloedkering al binnen 50 jaar na nu niet hoog genoeg meer is. Er moet dus nu al gekeken worden naar een alternatief plan voor de kering...