Verdronken landen spreken sterk tot de verbeelding. Het verschijnsel is bekend in de meeste kustgebieden. Langs de hele Noordzeekust heeft Zeeland relatief echter het grootste oppervlak aan verdronken land. Ook kent het de meeste verdronken dorpen. Sinds 1990 groeit de belangstelling voor dit onderwerp in Zeeland, met name vanwege het langdurig onderzoek van Zeelands belangrijkste verdronken dorp Valkenisse.

Het aantal verdronken kerkdorpen in Zeeland bedraagt ongeveer 117. Het gaat dan vooral om dorpen uit de latere middeleeuwen, ruwweg de periode van 1000 tot 1500. Zeeland heeft ook verdronken woonplaatsen uit vroegere tijden, zoals het Romeinse Ganuenta bij Colijnsplaat en het vroegmiddeleeuwse Walacria bij Domburg.

Voornaamste verklaring voor het grote aantal verdronken plaatsen hier is de ligging in een gebied met wijde riviermonden en een sterke getijdewerking. Die ligging biedt economische mogelijkheden: water als verkeersweg bij uitstek. Keerzijde is echter de grote kwetsbaarheid. En dit onderwerp blijft actueel. De huidige klimaatverandering dwingt ons om op nieuwe manieren om te gaan met het kustlandschap.