Religieuze vervolging

Het beleid van de aartsbisschoppen van de Oostenrijkse stad Salzburg is vanaf het begin van de 16e eeuw gericht op het weren van de protestantse godsdienst en het zuiver katholiek houden van het bisdom. De protestanten worden vervolgd, met name na 1732. Meer dan 20.000 inwoners emigreren naar Pruisen, de Republiek, en Noord-Amerika.
In de 18e eeuw komen twee groepen Salzburgse vluchtelingen naar Zeeland. De eerste in 1732, wanneer 59 om het geloof verdreven lutherse protestanten op Walcheren komen wonen. De tweede in 1733 wanneer ongeveer 800 lutheranen naar het Vrije van Sluis emigreren.

Boerenknechten

Het werven van de vluchtelingen gebeurt door Johannes Nicolaus Treijtel en diaken Johan Hendrik Röscher van de lutherse gemeente in Middelburg. Dezen proberen 350 tot 400 emigranten te interesseren voor vestiging op Walcheren. Ze moeten het daarbij vooral hebben van ongehuwde boerenknechten. De nieuwkomers worden een jaar lang opgenomen bij aanzienlijke burgers van de steden. Na ongeveer 30 jaar is deze groep aangepast.

Gastarbeiders

Rond 1730 is het platteland van West-Zeeuws-Vlaanderen grotendeels ontvolkt. Om de landerijen toch te kunnen bewerken besluiten de zogenaamde 'ingelanden van de wateringen' van Cadzand, Groede, Wulpen en Zwartepolder Salzburgse emigranten aan te trekken. De verschillende parochies nemen in totaal bijna 300 gezinnen op. De Salzburgers zullen drie tot vijf maanden gratis worden gehuisvest in woningen of hofsteden van inwoners of in leegstaande huizen.

De Staten-Generaal wordt gevraagd om de Salzburgers voor tien jaar kwijtschelding van accijns te geven. De Staten-Generaal gaan hiermee echter niet akkoord. De West-Zeeuws-Vlaamse gemeenten zijn zelf niet draagkrachtig genoeg. Deze extra ondersteuning kan dus niet worden geboden.

Ambachtslieden

Problemen ontstaan met name als er geen controle is op de huisvesting. De Salzburgers worden in onbewoonde krotten gehuisvest, waar geen vuur gestookt kan worden of in kleine bakketen . Daarnaast zijn valse beloftes gedaan. Hierdoor denken vele Salzburgers dat ze de eerste vijf maanden gratis kunnen wonen zonder te werken. Tenslotte zijn slechts weinige Salzburgers geschikt voor de landbouw. Velen zijn ambachtslieden, waarvan er genoeg zijn in Zeeuws-Vlaanderen. Ook is er een overschot aan kinderen, ouderen en geestelijk gehandicapten, die niet productief ingezet kunnen worden.

In de daarop volgende periode, vanaf eind 18e eeuw, wordt Zeeland vooral een provincie vanwaar de inwoners zelf naar het buitenland vertrekken vanwege de economische malaise.