Zeeuwen verhalen

Het verleden van Zeeland zit vol met bekende en minder bekende gebeurtenissen. Om ons heen vinden we restanten en monumenten die getuigen van tijden van weleer. Gebouwen, monumenten, plaatsen, voorwerpen, archiefstukken, straatnamen, enzovoort. De term cultureel erfgoed wordt vaak gekoppeld aan deze tastbare zaken. Maar cultureel erfgoed is meer… Er is ook een minder grijpbaar verleden, niet ver van ons vandaan.

Vanuit hun herinnering kunnen mensen om ons heen verhalen vertellen. Over wat er gebeurd is toen ze jong waren, en over wat ze deden. Als ooggetuigen brengen ze levendig verslag uit van de Tweede Wereldoorlog, de Watersnoodramp en de aanleg van de Deltawerken. Deze verhalen komen vaak niet in boeken, niet op papier. Ze zijn niet tastbaar maar vormen wel onderdeel van ons cultureel erfgoed. Als immaterieel erfgoed zijn ze van onschatbare waarde.

Eenmaal vastgelegd geven deze verhalen een uniek inzicht in onze geschiedenis. Wij en de mensen na ons kunnen hierdoor dit verleden herbeleven en beter begrijpen. Verhalen van gewone mensen worden waardevolle (en tastbare) documenten. Op verschillende wijzen nemen aandacht én waardering voor deze aanvulling op ons cultureel erfgoed toe. Verhalen maken de Zeeuwse geschiedenis voller. Doet u mee?